Greg Nottrot

‘Een waarzegster voorspelde dat ik op posters zou staan’

22 april 2006 – Koperen Kees

Greg Nottrot (23) zit in het laatste jaar van de theateropleiding van de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht (HKU) maar staat al vanaf zijn 12e op de planken. Vanavond speelt hij het tweede deel van zijn driedelige afstudeerproject ‘Half 1, 2, 3’, gebaseerd op de eenakter ‘Half 2’ van Arthur Schnitzler. Ieder volgend deel komt voort uit het voorgaande, waarmee hij als regisseur het thema voortgang een letterlijke plek in zijn voorstelling geeft. Het derde deel is op 5 en 6 mei te zien in Utrecht en een week later volgt dan de uiteindelijke voorstelling waarin ‘Half 1, Half 2 en Half 3’ als trilogie zijn opgenomen.

Wat betekent theater voor jou en welke rol speel je erin?
“De mogelijkheid om het leven te onderzoeken. En de balans vinden tussen animeren/recreëren en zo min mogelijk doen. Als acteur heb ik de drang om te willen vermaken, als regisseur de wil dat mensen het mooi vinden en leuk. Die drang en die wil zijn beide niet slecht maar theater wordt voor mij interessant als ik verder weet te komen dan die eerste behoeftes. Dat is waar ik nu mee bezig ben. Voorlopig doe ik dat als acteur/regisseur/theatermaker. Als ik aan het acteren ben, heb ik het verlangen om er van buiten af op te kunnen kijken. En als regisseur wil ik juist niets liever dan erin staan. Voorlopig ben ik erg dankbaar dat ik de ruimte krijg om beide kanten af te wisselen.”

Wat is de functie van theater in het algemeen en van jouw theater in het bijzonder?
“Theater is een aanleiding. Het geeft de mogelijkheid om je iets te laten beleven en die belevenissen met elkaar te delen. Dit laatste is vaak iets wat de theatermaker niet meer tot zijn verantwoordelijkheid vindt horen. Voor mijn theater is het gesprek tussen publiek en makers van belang. De communicatie moet twee kanten opgaan. Ik probeer continu vormen te vinden waarin ik het publiek een stem kan geven en waarin de acteur de ruimte om te blijven kan ontdekken. Elke voorstelling kent daarvoor zijn eigen vorm en mogelijkheden. Het gesprek na afloop in de foyer, in de kroeg of in de auto terug naar huis is allemaal onderdeel van mijn theater, denk ik nu.”

Lees verder >>

Odd Enjinears

‘Mijn favoriete festival bestaat niet. Mijn ideale festival wel.’

8 april 2006 - Festivalmaker

Geert Jonkers is artistiek leider van theatergroep Odd Enjinears, die zich, zoals hij het zelf noemt, bedient van houtje-touwtje-techniek. Deze zomer zijn ze te zien met de voorstelling ‘Drive’, een muzikale en beeldende voorstelling op locatie. De première is op woensdag 24 mei tijdens Festival aan de Werf in Utrecht en ‘Drive’ zal ook te zien zijn op Oerol.



Wat betekent theater voor jullie gezelschap en welke rol (functie) spelen jullie erin?
“Theater is voor mij op een zo eenvoudig mogelijke manier en met zo simpel mogelijke middelen voor een zinnenprikkelende ervaring zorgen. Een ervaring die verder gaat dan de ratio kan bevatten. Ik wil mensen iets laten beleven wat niet perse eenduidig hoeft te zijn. Maar iets dat als beeld- of geluidservaring bij je blijft. Iets dat te dromen geeft. Ik wil mijn toeschouwers meenemen, in die zin werk ik verhalend, maar ik vind het minstens zo waardevol om ze te laten dwalen, dromen en wegmijmeren. Niet alles is logisch in de wereld, juist de onlogica is spannend. Voor mij heiligt het doel alle middelen behalve die van het gezonde verstand.”

Wat biedt het spelen op een festival jullie meer of minder in vergelijking tot zaalproducties?
“Met theater op locatie sluit je op voorhand een soort verbond met je publiek: je begeeft je allemaal in een situatie die je opzoekt, die ongewoon is. Hebben we kloteweer, dan worden we allemaal nat. Als het publiek blijft, dan spelen we door en wordt de interactie tussen speler en toeschouwer alleen maar sterker. Juist door op een ‘niet-theaterplek’ theater te maken ben je kwetsbaarder dan in een theaterhuis. Het stelt je in staat om je eigen regels te maken.
Een zaal of zwarte doos is saai, te gedefinieerd. De karakteristieken van een echte omgeving zijn vaak de meerwaarde van buitenvoorstellingen. Daarbij: als ik een stuk moet maken in een zwart hol zonder ramen word ik bleek en knorrig. Liever vloekend op de kou met een bevroren scheepsketting in de hand dan gaar gestoomd door een airco.”

Lees verder >>