Festival

Over het IJ zoekt nog vrijwilligers

30 juni 2006 - Oproep

De organisatie van Over het IJ in Amsterdam is nog op zoek naar vrijwilligers die zin hebben om aanstaande maandag, dinsdag en woensdag mee te helpen met het opbouwen van het festival.

In ruil krijg je een T-shirt, kun je met korting eten en drinken en mag je gratis voorstellingen bezoeken mits ze niet zijn uitverkocht. Maar de ervaring leert dat er op festivals en ook bij Over het IJ meestal nog wel een plekje te vinden is voor een hardwerkende vrijwilliger. Meewerken op een festival is natuurlijk ook nog eens heel erg gezellig en misstaat bepaald niet op je CV!

Interesse? Stuur gauw een e-mail naar mireille@overhetij.nl.

Hordes grijze beesten

28 juni 2006 – Weblog door Joanne Mensert

"Probeer je alsjeblieft niet inhoudelijk voor te bereiden." Deze zin stond in één van de mailtjes die we de afgelopen tijd van Pampa Lab ontvingen. Goed. Dat voelt nogal tegenstrijdig: als iemand je vraagt om vooral níet aan olifanten te denken, dan vult je hoofd zich onmiddellijk met hordes van die grote grijze beesten.

Ik houd me dan ook stiekem niet aan deze opdracht, en doe een poging informatie te verzamelen over locatietheater-dramaturgie. Waar ik me straks als regie-assistente en dramaturge mee bezig ga houden op de ‘Sirius’ is wezenlijk anders dan wat ik tot nu toe heb gedaan, alleen al omdat de locatie zo’n bepalend ingrediënt van het creatieve proces zal zijn. Maar meer nog wordt het verschil tussen deze voorstelling en projecten waar ik tot nu toe bij betrokken ben geweest, bepaald door de tijdsdruk. Jammer genoeg hebben de zoektermen hogedruk-dramaturgie en snelkookpan-dramaturgie me nog geen bruikbare tips opgeleverd…
Lees verder >>

Schip Ahoy!

24 juni 2006 – Weblog door Mathieu van den Berk

Deze zomer doe ik voor het eerst mee met 'Pampa Lab bespeelt de Sirius', een locatietheatervoorstelling op het Over het IJ festival. Over deze voorstelling is nog zo goed als niks bekend. Maar op 12 juli is de première. Wat nu? Theatermaken!

Wij, als theatermakers laten ons dus inspireren door het schip, haar ruimtes, haar geluiden, hoe ze voelt, wat voor gevoel ze ons geeft. Haar geuren, haar kleuren en haar geheimen. Ik ben zeer benieuwd wat daaruit komt. Vast iets heel spannends. Ik heb veel ervaring in improvisatietheater dus deze snelle, intensieve manier van werken spreekt me erg aan. Op mijn opleiding aan de Amsterdamse theateracademie ben ik naast acteren ook vooral bezig met het maakproces.
Pampa Lab biedt me de mogelijkheid om mijn improvisatietalenten te combineren met het maken van een herhaalbaar stuk in een wel heel bijzondere omgeving. Tijdens de audities bij Pampa Lab was ik al erg onder de indruk van deze werkwijze.
Lees verder >>

Mobil
Deuten en De Goeij

Voortreffelijk acteerwerk in ‘Mobil’

23 juni 2006 – Recensie door Gigi Schuiten

In ‘Mobil’ zingt ieder van de drie karakters zijn of haar eigen liedje. Samenzang ontaardt in een stuitende kakofonie. Het is slechts een van de vele voorbeelden van de manier waarop Bram de Goeij, Daniel Koopmans en Gienke Deuten de botsende verlangens en verborgen angsten van een ouder echtbaar zichtbaar maken in hun erg vermakelijke en mooi geënsceneerde festivalvoorstelling.

Het begint met een tuffend miniatuurautootje dat over de dijk rijdt. In het midden van de vloer staan een benzinestation en een huis van hetzelfde formaat. In dit ogenschijnlijk vrij eenvoudige decor trekken Deuten en De Goeij in de loop van de voorstelling een flinke doos rekwisieten en techniek uit de kast en blijkt al snel dat alles wat zich in het groot afspeelt, ook in het klein wordt weergegeven en vise versa.
In het wat saaie en plichtmatige leven van het stel, doet aantrekkelijke automobilist De Goeij de gemoederen flink oplaaien. Plotseling is het leven in de stille polder niet meer zo vanzelfsprekend en gloort een nieuwe horizon.
Lees verder >>

Dreef
Boukje Schweigman

De magische kracht van ‘Dreef’

18 juni 2006 – Recensie door Gigi Schuiten

‘Dreef’ van Boukje Schweigman is niet alleen een heel spannende en soms bijna poëtische locatietheatervoorstelling, hij past ook uitstekend binnen Oerols thema landverhuizers. Met deze bijzondere voorstelling op en in het water brengt ze met mime en beweging verschillende lagen en een diepte aan, die zelfs in hun woordeloosheid het filosofische lijken te raken.

Enerverend is ‘Dreef’ zeker. Het gegiebel en gelach van de twintig toeschouwers als reactie op de gebeurtenissen in de rode bol zijn eerder het gevolg van spanning – al bedreven opgewekt tijdens de tocht naar het watertheater – dan van komische noten in de voorstelling. Sterker, Schweigman heeft optimaal gebruik gemaakt van de mogelijkheden om het publiek met zichzelf te confronteren en laat hen vooral om zichzelf lachen. Toch maakt dat van ‘Dreef’ allesbehalve een stuk waarin de spot gedreven wordt. Integendeel, het lijkt alsof de regisseuse haar toeschouwers opnieuw bewust wil maken van ervaringen en sensaties die zo vanzelfsprekend zijn geworden, dat er nauwelijks meer bij stil wordt gestaan.
Lees verder >>

Jøsenfjord / Lampedusa
Polly Maggoo

Onzichtbaar blijven om te leven

17 juni 2006 – Recensie door Gigi Schuiten

De donkere, dreigende lucht boven het wad breekt open, terwijl er zich meer en meer mensen op het fietspad verzamelen voor de eerste doorloop met publiek van Polly Maggoo. Berustend worden regenjassen en paraplu’s te voorschijn gehaald, dit is Oerolpubliek en dus wel wat gewend op het gebied van slecht weer en locatietheater. Voor de sfeer van ‘Jøsenfjord/Lampedusa’ maakt het ook niet uit: die is ontroerend en confronterend in welke weersomstandigheid dan ook.

Aangevoerd door kampbewaarders - in deze oefenversie nog niet in uniform – begeeft het gezelschap zich via het hoge duingras naar het wad. Daar vindt de kippenvel opwekkende, muzikale opening van de dubbele monologen op wel heel bijzondere instrumenten plaats, alvorens het gezelschap in twee groepen wordt verdeeld. De ene wordt verder het wad op geleid, dan andere wordt in een nabij gelegen kampement ondergebracht.
Waar het landschap een flauwe bocht maakt, is op het wad een groot, rond reddingsvlot aangespoeld. Een donkere man gehuld in een deken zit op de dikke, rubberen rand in de stromende regen. Midden in het vlot bespeelt een muzikant het interieur van een piano en ontlokt de snaren droevige klanken. Was het publiek eerder nog geneigd tot zacht fluisteren, bij dit beeld vervalt het in passende stilte, die de rest van de voorstelling alleen nog maar wordt onderbroken door schreeuwende zeemeeuwen en het kletteren van de regen.
Lees verder >>

Jøsenfjord / Lampedusa
Polly Maggoo

‘Jøsenfjord/Lampedusa’, geen politiek pamflet

15 juni 2006 – Voorbeschouwing door Moon Saris

Zondag 11 juni 2006, het nieuws: ‘Op het Italiaanse eiland Lampedusa is vanmorgen een houten boot met vierhonderd Afrikaanse vluchtelingen aangekomen.’ Zaterdag 18 juni: op de Kleiplak aan de waddenkant van Terschelling ligt een opblaasbaar vlot met daarop enkele tientallen mensen. Reden: de première van de nieuwste muziektheatervoorstelling van Polly Maggoo, ‘Jøsenfjord/Lampedusa’, met als centraal thema de reis van bootvluchtelingen. Actueler kan het op Oerol nauwelijks worden.

Een paar dagen eerder. Niet ver van de jeugdherberg van Terschelling en vlakbij het Willem Barentszcollege staat een donkergroene legertent. Onder de flarden schaduw van de opgerolde zijkanten liggen een paar mensen even uit rusten van het harde werk in de felle zon.
Vanaf zaterdag doet de tent, gevuld met stapelbedden, dienst als deel van het vluchtelingenkamp op Lampedusa, waar een jonge kampbewaker zijn verhaal doet op de tonen van diverse instrumenten. En in het achtkantige vlot op het strandje deelt een bootvluchteling een dikke week lang zijn ervaringen met de bescheiden groepen toeschouwers, onder begeleiding van geluiden uit een piano-interieur.
Dat zijn de twee door een korte wandeling met elkaar verbonden speelplekken op Terschelling. Op andere festivals – de Karavaan in Noord-Holland-Noord en het Over ’t IJ-festival in Amsterdam – maken ze gebruik van andere vaartuigen en andere onderkomens voor het kampement. Maar de opbouw van het stuk zal hetzelfde zijn: binnen speelt de kampbewaarder, buiten de vluchteling.

Lees verder >>

Visnijd
tg Bloody Mary

We hebben een antenne om mensen intens te vermaken

7 juni 2006 – Voorbeschouwing door Jolanda Breur

Regisseuse en schrijfster Marije Gubbels grasduint voor ideeën graag in de alledaagse werkelijkheid. Zo was haar oma inspiratiebron voor de muzikale komedie ‘Visnijd’ die op 18 juni tijdens Oerol in première gaat. Deze veertig minuten durende voorstelling toont een van de vele, soms gekke manieren van mensen om te overleven.

“Ze zijn vreemd maar hebben godzijdank hun dromen en elkaar”. Marije spreekt met warmte over haar karakters, twee hoogbejaarde, gehandicapte zussen die tegen wil en dank tot elkaar zijn veroordeeld en hun saaie leven leiden in een afgelegen huisje aan zee. Zij hadden iets anders voor zichzelf gewenst en geven elkaar de schuld dat het niet zo is uitgepakt. Het alledaagse bestaan leuken ze op met hun vermogen tot ‘verbouquetreeksing’: een wanhopige manier om het verleden én grauwe heden een romantisch-erotisch tintje te geven.
Dat Marije gefascineerd is door werelden die mensen zelf creëren, bleek al uit haar succesvolle theatervoorstelling ‘Waarom vloog je van ons heen in je jetplane?’ van het afgelopen seizoen. In dit stuk vluchten vier vrouwen, uit onvermogen hun eigen leven vorm te geven, in een grenzeloze adoratie voor John Denver. Ook in ‘Visnijd’ focussen vrouwen zich met een absurde overgave op een manspersoon.
Lees verder >>

Babok

Langslopende daklozen waren jaloers op ons fijne huisje

6 juni 2006 — Festivalmaker

Carina de Wit en Guido Bevers waren jarenlang verbonden aan het straattheatergezelschap ‘Warner & consorten’. Vorig jaar sprongen ze samen in het diepe en vormden het duo Babok waarmee ze objecttheater in de openbare ruimte maken. Hun eerste project ‘Iglo’ was in november als pilot te zien tijdens het RISK-festival van het Amsterdamse Ostadetheater. ‘Iglo’ is nu af en daarmee trekt Babok tijdens Oerol vijf dagen over Terschelling.

Wat betekent theater voor jullie gezelschap en welke rol spelen jullie erin?
“Babok is een duo. We hebben een achtergrond als theatermaker (Carina) en beeldend kunstenaar (Guido). We willen ons echter geen van beiden tot één discipline beperken. Carina heeft zich altijd aangetrokken heeft gevoeld tot de beeldende kant van theater, meer dan de verhalende. Guido mist in de beeldende kunst vooral het contact met publiek. Met Babok richten we ons op (beeldend) objecttheater in de openbare ruimte. In tegenstelling tot het reguliere theateraanbod bestaan er in de openbare ruimte weinig tot geen theaterconventies. Dit maakt het mogelijk om afwijkende voorstellingsvormen uit te proberen, en nieuwe regels te definiëren voor de relatie tussen speler en publiek.”

Lees verder >>