Powerboat

Na 13 vuilniszakken stront was het festival een warm bad

12 februari 2007 – Koperen Kees
Herpublicatie in verband met festival Cement in Maastricht

In het Eindhovense Plaza Futura wordt op 15, 16 en 17 februari onder de naam ‘De Proeverij’ de werkplaats drie dagen lang ingericht als ontmoetingsplek tussen jonge makers en hun publiek. Onder het genot van een hapje en een drankje wordt het publiek uitgenodigd om hardop mee te denken over de eerste pennenstreken van een aantal jonge theatermakers. Daarnaast zullen ze reeds gevestigde makers en choreografen als sparringpartners ontmoeten. TheaterCentraal.nl laat in de aanloop naar ‘De Proeverij’ in de Koperen Kees een aantal van deze jonge theatermakers aan het woord. Vandaag beantwoorden Fokka Deelen (1972) en Bas Kortmann (1973) van theatercollectief Powerboat de vragen.

Hoe zou je zelf je werk omschrijven?
“Powerboat zoekt naar - of onderzoekt - ‘oervormen’. Dat zijn eerste en eerlijke reacties van toeschouwers op vragen, situaties en acties, met als doel opnieuw en keer op keer weer verwonderd te raken, en onbevangenheid te voelen. Wij maken in de voorstellingen een kunstmatige omgeving, om alle kunstmatigheden weg te nemen. Ons Powerboat-team vindt het niet goed dat het publiek slechts aan de zijlijn of vanaf de tribune toe kijkt. Volgens ons moet het publiek er midden in staan. Zo ontwikkelen we met Powerboat een eigen interactieve theatervorm met een nieuwe theatertaal. We maken voorstellingen op het snijpunt van beeldende kunst, performance en theater.”


Wat maakt je werk bevredigend - of niet?
“Het feit dat je van het prille begin tot het laatste eindje geniet van de verantwoordelijkheid, de macht en de scheppingskracht... Maar bovenal het resultaat, dat de voorstellingen het publiek aanzetten tot denken, handelen en reflecteren, is het meest bevredigend. We hebben altijd een duidelijk doel voor ogen bij het maken van een voorstelling. We bedenken als eerste wat we bij het publiek willen bereiken. Vervolgens zoeken we de beste vormen en middelen om dat te verwezenlijken. Als we zien en merken dat dat is gelukt is dat geweldig. Daar doen we het voor.”

Waar put je inspiratie uit?
“Allereerst elkaar. Maar kort daaropvolgend al het andere. Het is vertrouwenwekkend hoe veel in elkaar grijpt en aanleiding geeft tot beelden, teksten, spel etc. Ons meerjarenplan heeft als overkoepelende titel ‘Het Complot van de Wereld’. Zelden zie je de samenhang en de logica van de wereld. Wat je vaker ziet is het complot, de afspraken en aannames. Dit is fascinerend materiaal.”

Heb je een muze en wat betekent hij/zij voor je?
“Wij hebben pas door het stellen van deze vraag bedacht dat als wij een muze zouden hebben, het naar alle waarschijnlijkheid dus de maatschappij (v) is waarin wij leven. We vragen ons echter af of dit aangemerkt kan worden als een ‘zij’. De maatschappij is vanzelfsprekend een fascinerend weefsel van unieke en gedeelde ervaringen, gedachten en handelingen. Geen persoon zo complex als de maatschappij. Trouwens, nu we toch aan het peinzen zijn: de nuance: ook een schitterende muze. “

Wat is het naarste dat je ooit in je werk is overkomen?
“Het naarste dat wij ooit hebben gedaan, is dooie duiven en de ettelijke kilo’s stront die zij kennelijk tijdens hun miserabele leven geproduceerd hadden, opruimen in een rubberfabriek, een dag voor de eerste voorstelling van een festival. Vooral omdat de lokatie ruim 25 bij 75 meter mat en er naar schatting 150 karkassen op ons lagen te wachten. De huiduitslag was echter wel binnen een week weer verdwenen. Bovendien is de band met de roadies die ontstond doordat zij ons hierbij hielpen sindsdien onverwoestbaar. Na deze 13 vuilniszakken vol stront tellende beproeving was overigens het festival zelf een warm bad.”

Wat is je leukste dat je ooit in je werk is overkomen?
“Leuk, leuker, leukst... Alles is leuk. Daarom doen we het ook. Vanaf het begin in 2001 zijn er zoveel geweldige momenten. We vinden het natuurlijk geweldig als het publiek nog uren blijft zitten en dan ook nog een extra applaus ten beste geeft. Maar ook geeft het vreselijk veel energie als collega’s en mensen die naar onze voorstellingen komen enthousiast raken naar aanleiding van wat we doen. Nou vooruit dan: dat we het advies van de commissie lazen die ons in het cultuurplan wilde hebben.”

Wat wil je als je ‘later groot bent’ zeker nog doen?
“We zijn elke dag al bezig met te doen wat we zeker nog willen doen. We willen groot worden. En als we groot zijn willen we naar alle waarschijnlijkheid weer klein zijn. We hebben al bijna twee kinderen, een boom geplant, nu dus nog een boek schrijven... Dan nog: een echte Powerboat-powerboat besturen in de Mediterranee of op z’n minst een Powerboat-raceauto. En als we dat allemaal gedaan hebben, gaan we een particuliere opleiding voor interdiscipline en interactieve werk-en presentatievormen starten en leiden.”

Te zien op festival Cement in Maastricht met Datsja, 20 maart t/m 25 maart 2007, www.festivalcement.nl

Webadressen: www.powerboat-rotterdam.nl
www.plazafutura.nl