Maat voor Maat
't Woud Ensemble

Klassiek dilemma prikkelend en indringend verbeeld

Stem ook! Theaterliefhebbers geven deze voorstelling een:
staande ovatie (38) / open doekje (2) /applaus (4) /beleefd applausje (6) / geen applaus (3) of gooien met rotte tomaten (9).

Recensie door Celia Noordegraaf

Wanneer laat je genade voor recht gelden? Moet je je eigen morele maatstaven geweld aandoen, wanneer dat het leven van je broer kan redden? Deze en andere dilemma’s staan centraal in Shakespeares komedie ‘Maat voor Maat’. Het stuk is door regisseur Christiaan Mooij tot een aanstekelijke locatievoorstelling bewerkt. De humor in het stuk laat de tragiek van het existentiële drama onverlet. De buitenlocatie geeft een extra dimensie aan de beleving van de nog steeds actuele thematiek.

Zoals bekend werden in Shakespeares tijd ook de vrouwenrollen door mannen vervuld. Regisseur Christiaan Mooij speelt met dit gegeven door vrijwel alle rollen in ‘Maat voor Maat’ door mannelijke acteurs te laten vervullen. De zwangere Julia, de hoer en de ex-verloofde van de tiran worden op die manier bijzondere travestierollen met een komisch effect. Alleen de hoofdrol wordt gespeeld door een vrouw. Margien van Doesen speelt op voortreffelijke wijze de kuise Isabelle.
Het verhaal heeft zoals gebruikelijk de nodige complicaties om de ontwikkeling van het drama mogelijk te maken. De oude hertog, fraai gespeeld door Mike Libanon, heeft besloten een plaatsvervanger aan te stellen en zichzelf een tijdje terug te trekken. De steile Angelo, een knappe rol van Titus Boonstra, heeft opdracht de naleving van de wet nieuw leven in te blazen. Isabella’s broer is daar het slachtoffer van. Hij heeft een meisje zwanger gemaakt en krijgt daarvoor de doodstraf. De nieuwe heerser is onverbiddellijk en lijkt onvermurwbaar voor Isabella’s smeekbedes. Titus Boonstra weet gedurende de gehele voorstelling de uitstraling van een ijskast te benaderen, wat goed past bij zijn rol als ‘grote verpreutser’ .


Toch blijkt ook deze deugdzame meneer zijn zwakke kanten te hebben. De puriteinse Angelo is gevallen voor de kuise schoonheid van Isabella en blijkt al net zo’n schoft als de mannen die hij in het gevang heeft gezet. Hij plaatst haar voor een duivels dilemma. Isabella kan het leven van haar broer redden als zij haar lichaam aan hem geeft. Margien van Doesen laat de verschillende emoties die dat bij haar oproept, goed zien. Haar worsteling en de reactie van haar broer zijn zeer herkenbaar. Uiteraard loopt alles goed af en kunnen er aan het eind diverse bruiloften worden gevierd, zoals een goede komedie betaamt. Mooij geeft het stuk enigszins een open einde mee, waardoor het niet al te zoet wordt. Door het non-verbale gedrag van Isabella is het niet helemaal duidelijk of zij wel of niet op het aanbod van de hertog ingaat. Voor de moderne toeschouwer maakt dat het wel wat boeiender.
’t Woud Ensemble kiest er nadrukkelijk voor repertoirevoorstellingen te spelen op locatie, waardoor de omgeving op een bijzondere manier meespeelt in het stuk. Het decor bestaat uit een aantal grijze wanden naast elkaar geplaatst in een groot grasveld met daarin één lantaarnpaal. De lucht, de electriciteitscentrale iets verder weg, mensen die met hun hondje over het voetpad wandelen maken deel uit van het decor. De invallende schemering beïnvloedt licht en sfeer. De donkere achtergrond en het invallende zijlicht verlenen extra dramatiek aan de scène waarin Isabella te horen krijgt, dat haar broer toch is geëxecuteerd. Ook prachtig is de verleidingsscène in de tuin, waarbij de lantaarnpaal een bijzondere rol vervult. De woordgrapjes in de actuele vertaling, de herkenbare karakters en het frisse spel maken ‘Maat voor Maat’ tot een aanrader voor de festivalbezoeker.

Gezien:
‘Maat voor Maat’, 3 juli 2008,
Over het IJ festival, NSDM-werf, Amsterdam.
De speellijst is te vinden op www.overhetij.nl. Meer informatie: www.woudensemble.nl
Foto: René den Engelsman