Country Music
De Wetten van Kepler

Aangrijpend levensverhaal van een moordenaar

Stem ook! Theaterliefhebbers geven deze voorstelling een: staande ovatie (10) / open doekje (4) /applaus (1) /beleefd applausje (2) / geen applaus (6) of gooien met rotte tomaten (8)

Recensie door Marjolein Heemskerk

Een donkere fabriekshal. Drie beeldschermen. Drie tafelframes. Drie sobere houten stoelen. Op een van de stoelen zit een man. De man praat, langzaam, staccato, duidelijk articulerend. De beeldschermen projecteren zijn gezicht in close-up. Zie hier de stijl van ‘Country Music’, een indringend drama, pakkend vormgegeven door theatergezelschap De Wetten van Kepler.

De voorstelling is verdeeld in vier periodes. De man, Jamie (Willem Schouten), vertelt met enkele steekwoorden wanneer de scène zich afspeelt. Ook door de goed gekozen kleding wordt dit duidelijk: zo zijn het trainingsjack, de gympies en de paardenstaart uit de jaren ’80 weer tevoorschijn gehaald. In de eerste scène (1983) zien we Jamie en zijn vriendin Lynsey (Floor van Berkestijn). Ze ademen een sfeer van onbezonnen rauwheid. Jamie is op de vlucht; hij heeft iets vreselijks gedaan. Lynsey schrikt hiervan en durft niet met Jamie mee te gaan. In de tweede scène (1994) blijkt dat Jamie inmiddels zijn eerste gevangenistijd erop heeft zitten. Matty (Bram Gerrits), zijn kleine broertje, zoekt Jamie op en vertelt hem dat Lynsey met hun dochter Emma een nieuw leven begonnen is. In de derde scène, het is inmiddels 2004, ontmoet Jamie Emma (ook een rol van Floor van Berkestijn) voor het eerst. Het laatste stuk neemt het publiek mee terug naar 1983, een dag vóór de dramatische gebeurtenissen die Jamie in eerste instantie op het slechte pad hebben gebracht.

De kracht van de voorstelling zit in het thema en in de donkere, dramatische sfeer die het hele stuk ademt. Willem Schouten zet een Jamie op het toneel, die probeert een goed leven te leiden, maar ondertussen zijn vriendin slaat en grote moeite heeft om zich te uiten. Hij heeft geen vader, een waardeloze moeder en voelt zich verantwoordelijk voor zijn broertje. Aan het eind van het verhaal heeft hij een bescheiden baantje en een dochter, die hem een klein beetje hoop biedt voor de toekomst.
De sfeer van het stuk is ronduit beklemmend. Al aan het begin krijgt de toeschouwer de indruk dat het niet goed gaat aflopen. De druk van Jamies afkomst is voelbaar, het gedrag van de jonge geliefden onvolwassen. De sfeer wordt voor een belangrijk deel bepaald door de belichting en muziek. Lieflijke klanken van de viool van Karin van Kooten transformeren in snoeiharde muziek als bassist Eric Wels en percussioniste Maartje Simons zich ermee bemoeien. De tonen markeren de overgang tussen de diverse tijdsperiodes en benadrukken de geestesgesteldheid van de personages. Het licht doet de rest: door knap gebruik te maken van kleuren (groen, geel, rood licht), spots en andere lichttechnieken helpt de technicus het publiek zich te concentreren. Een slechte afloop is waarschijnlijk, maar tegen beter weten in hoopt de toeschouwer dat er ergens nog een sprankje licht is voor de veroordeelde moordenaar. Regisseuse Kim Zonneveld verdient respect voor het totaalplaatje dat ze weet te scheppen: van de goed gekozen acteurs tot de opstelling en belichting van de muzikanten aan de zijkant van het toneel. Het resultaat van alle inspanningen is een toegankelijk drama, dat van het begin tot het eind de aandacht vasthoudt.
Het gezelschap De Wetten van Kepler speelt voorstellingen die gaan over mensen die fouten maken, mensen die hun eigen weg proberen te vinden, los van hun milieu. Daarbij is er echter altijd plaats voor hoop. ‘Country Music’ sluit perfect aan bij deze Keplertraditie. Het voortbestaan van De Wetten van Kepler is in gevaar door een negatief conceptadvies van het Nederlands Fonds voor de Podiumkunsten. Door de bezielende prestatie op het Theaterfestival Boulevard laat het gezelschap zien dat hun professionaliteit de overhand heeft op de dreigende toekomst. Hopelijk is de Keplerformule ook van toepassing op henzelf: een sprankje hoop is hen van harte gegund.

Gezien:
‘Country Music’, De Wetten van Kepler
11 augustus 2008, Talent Factory (Theaterfestival Boulevard), ‘s-Hertogenbosch

Voor achtergrondinformatie: www.theaterwiki.nl
De speellijst is te vinden op: www.wettenvankepler.nl
Foto: Joep Lennarts