Three
Conny Janssen Danst
Festival: de Parade

Driewerf hulde voor Conny Janssen Danst

Stem ook! Theaterliefhebbers geven deze voorstelling een: staande ovatie (5) / open doekje (5) /applaus (3) /beleefd applausje (6) / geen applaus (4) of gooien met rotte tomaten (5)

Recensie door Cisly Burcksen

Rotterdamse Paradegangers konden vorig jaar al genieten van ‘Three’ van Conny Janssen, maar deze zomer is haar werk voor het eerst ook op de Parade in andere steden te zien. De rondreizende theaterkermis wil een serieuzer imago en programmeert daarom onder andere meer dansvoorstellingen.

Onder het motto ‘drie is teveel’ dingen de dansers Maarten Hunink, Martijn Kappers en Lola Mino om de aandacht van het publiek. En die aandacht vangen ze. In de stampvolle Paradetent zitten ze met z’n drieën links van het verder lege, zwarte speelvlak. Wanneer ze rustig de dansvloer betreden, zakken ze ineen om dan ineens helemaal los te komen. Hun dans is levendig, vol actie, afwisselend en waar nodig mooi synchroon. Bovendien kent de voorstelling een subtiele verhaallijn. De drie dansers vechten niet alleen om de aandacht van het publiek, maar de jongens lijken ook om de aandacht van het meisje te vechten. Een oeroud thema, dat altijd blijft boeien. Het verhalende karakter van de dans maakt deze voorstelling bovendien geschikt voor een wat onervarener danspubliek, dat op de Parade eens iets nieuws wil proberen.
Af en toe zondert één van de dansers zich af, door passiviteit of door zich op een andere plek van het speelvlak te begeven. Trekt deze danser hiermee de aandacht naar zich toe? Of geeft die hiermee juist de andere twee de ruimte om te schitteren? Het indrukwekkendst zijn de momenten waarop Hunink, Kappers en Mino samenwerken. Het gooi- en smijtwerk dat ze soms met elkaar uithalen, getuigt van een geweldige lichaamsbeheersing. Het lijkt bijna acrobatiek: de mannen laten de danseres op hun voeten balanceren en één van hen draagt haar op zijn rug omhoog.
De muzikale ondersteuning is al even dynamisch als de dans zelf. De eerste twee preludes uit het Wohltemperiertes Klavier van Bach, afgewisseld met een hypnotiserende, techno-achtige beat, laten de toeschouwer op het puntje van het houten Paradebankje zitten. Een verrassende combinatie van indringende klanken. Jammer is wel, dat de ‘stille momenten’ compleet verloren gaan door het lawaai uit omringende tenten. Natuurlijk komt dit op de Parade vaker voor, maar bij zulke uitgesproken stille momenten is het wel storend. Niettemin weten de drie dansers de aandacht prima vast te houden, of ze elkaar nu beconcurreren of samenwerken. Sommige reeksen danspassen komen een paar keer terug als leidmotief. Het knappe samenspel wordt steeds opzwepender en energieker en de dansers vormen een echte drie-eenheid.
Dit alles maakt van ‘Three’ een prachtige wervelwind, waarbij de tijd voorbij vliegt. Voor je het weet sta je weer buiten, je te verbazen dat er alweer een half uur om is. Zoveel roséetjes had je toch niet gedronken? Nee, ‘Three’ is gewoon een voorstelling van grote klasse, waarbij je alles om je heen vergeet.

Gezien:
‘Three’, Conny Janssen Danst
2 juli 2009, de Parade, Den Haag
De speellijst is te vinden op: www.deparade.nl